sonra
bir gün
bir ses duydum.
bir çatırtı.
ve göğe bakasım geldi, her zamankinden daha derin nefes alasım. bir kediyi sevesim ve bir çiçekte can bulasım.
ama bakmadım, derin derin nefes alamadım. bir kedi yoktu etrafta ve bir çiçek.
yalnızca bir çatlak vardı artık. hissedilen tüm varlığıyla. oradaydı, acıyordu da artık.
sonra
bir gün
bir ses duydum.
bir fısıltı.
"beni kabul et."
ve çok uzaklara gidesim geldi, her zamankinden daha hızlı yürüyesim. bir bebeği sevesim ve balıklara yem veresim.
ama kaldım, yürüyemez oldum. bir bebek de yoktu etrafta ve balıklar.
yalnızca bir boşluk vardı.hissedilen tüm yokluğuyla. oradaydı ve acıyordu.
sanki gittikçe büyüyordu.
sonra
ne çatlağa ne de boşluğa. ne kedilere ne balıklara.
bir gün
kendime ve ona.
ulaşamaz oldum.
