22 Temmuz 2011 Cuma

1- 2

1

Mevsimlerden yaz. Yaz ve sıcak. Yaz ve neşeli insanlar. Yaz ve yaz tatilleri. Yaz ve kuraklık. Yaz ve çöl. Yaz ve öl. Ve ölü. Ve içi ölen biri. Ve geriye yaşanılmayası bir sonbahar. Sonbahar tatsız. Sonbahar yağmurlu. Sonbahar son. Bir bakmışsın kış gelmiş. Kış ve kar. Kış ve beyaz. Kış ve o beklenilen yalnızlık. Kış ve o kimsesizlik.

2

boşluk treni. 15. kompartıman. O delici sesleri insanların. O sağır edici soluksuz bekleyiş istasyonu. O hiç gelmeyen istasyon. Peki zamanı geldi artık iniyorum bu trenden diyemeden. Demeye kalmadan, ben izlerken umudu yarım manzarayı penceremden, nefes almak da güzelmiş hani derken, yüzümde kesif bir gülümseme belirmeye hazırlanırken, bir el. Sırtımda bir el. Sarılacak mı bana? Gelen sen misin? Manzarayı tamamlamaya mı geldin, gülüşümü aydınlatmaya, diye geçiriyordum ki ben, aklımdan, aklımdan geriye kalan kırıntılarla.. itti beni. İtti. Bu kadarmış, dedi. Bitti.

Hiç yorum yok: